جدول زیر چهار تفاوت قاطع بین این دو روش را خلاصه می‌کند و به دنبال آن تفاوت‌های آزمون پارامتری که از آن‌ها به‌دست می‌آید را نشان می‌دهد.
|
پارامتر |
تست VLF (0.1 هرتز) |
تست هیپوت دی سی |
مزیت |
|
توزیع میدانی |
شبیه AC. درجه بندی خازنی و مقاومتی هر دو فعال. توزیع تنش شرایط سرویس را در 0.1 هرتز بازتولید می کند. |
کاملاً مقاومتی میدان توسط رسانایی کنترل می شود، نه گذردهی، بنابراین لایه های درجه بندی و هندسه اتصال متفاوت از سرویس تحت فشار قرار می گیرند. |
VLF |
|
ریسک شارژ فضایی |
کم. قطبیت هر 5 ثانیه معکوس می شود. شارژ تزریق شده دوباره ترکیب می شود و کابل پس از آزمایش در میدان خنثی می شود. |
بالا بار در حفره ها، ناخالصی ها و رابط ها به دام افتاده است. میدان باقیمانده بر روی جریان متناوب در هنگام انرژی دهی مجدد قرار می گیرد و می تواند باعث شکست پس از آزمایش شود. |
VLF |
|
تشخیص درخت آب |
بله. معکوس‌های مکرر میدان، عایق‌های ضعیف‌شده درخت را در سطح آزمایش یا پایین‌تر از آن می‌شکنند. نوک دلتای قهوهای مایل به زرد میزان تخریب را تعیین می کند. |
خیر. درختان آب به طور موثر تحت DC نامرئی هستند. کابل تخریب شده تست را پشت سر گذاشته و در سرویس خراب می شود. |
VLF |
|
اندازه تجهیزات |
فشرده. جریان شارژ 500× کمتر از 50 هرتز است، بنابراین یک مجموعه 30-80 کیلو ولت وزنی در حدود 30-90 کیلوگرم دارد و از یک سوکت 230 ولت کار می کند. |
مجموعه فشرده، اما بدون قابلیت تشخیص و بدون مزیت طول. پس از آزمایش به یک روش تخلیه و ارتینگ جداگانه نیاز دارد. |
VLF |
|
ولتاژ / مدت زمان تست |
2U₀ تا 3U0، 15-60 دقیقه (IEEE 400.2)؛ 3U₀ به مدت 15 دقیقه (HD 620 / VDE 0276-620). |
از نظر تاریخی 2U₀ تا 4U₀ برای 5-15 دقیقه. اکنون برای کابل اکسترود شده توسط IEEE 400.2 برداشته شده است. |
VLF |
|
تشخیص در دسترس است |
دلتای قهوهای مایل به زرد، اندازه گیری PD، و نظارت بر جریان نشتی در همان اتصال. |
فقط جریان نشتی؛ بدون اطلاعات PD یا تلفات دی الکتریک. |
VLF |