سوالات متداول 1
Q: رویکرد "تشخیص سه گانه" برای کابل های MV چیست و چرا یک آزمایش کافی نیست؟
پاسخ:کابل های توزیع ولتاژ متوسط (MV) که معمولاً از 6 کیلو ولت تا 35 کیلو ولت نامگذاری می شوند، برای چندین دهه مدفون، متصل شده و کار می کنند، بنابراین تخریب عایق اجتناب ناپذیر است. هیچ اندازه گیری واحدی کل تصویر را نشان نمی دهد: یک تست مقاومت VLF استحکام دی الکتریک را اثبات می کند، یک اندازه گیری دلتای قهوهای مایل به زرد (ضریب اتلاف) وضعیت عمده عایق را درجه بندی می کند، و یک بررسی تخلیه جزئی عیوب گسسته را مشخص می کند. رویکرد "تشخیص سه گانه" هر سه روش مکمل را ترکیب می کند تا از یک حکم قبولی/شکست ساده به ارزیابی وضعیت واقعی حرکت کند. این اساس تعمیر و نگهداری مبتنی بر شرایط (CBM) است: به جای جایگزینی کابل‌ها در یک تقویم ثابت، مهندسان تنها زمانی مداخله می‌کنند که داده‌های تشخیصی نشان می‌دهد که دارایی واقعاً در حال تخریب است.
سوالات متداول 2
Q: تست VLF (فرکانس بسیار پایین) چه چیزی را نشان می دهد و چرا به جای DC از 0.1 هرتز استفاده می شود؟
پاسخ:تست فرکانس بسیار پایین یک ولتاژ سینوسی AC در 0.1 هرتز (به ازای IEEE 400.2) برای مدت زمان معینی (معمولاً 15 تا 60 دقیقه در 2-3 U₀) اعمال می‌کند تا ثابت کند کابل می‌تواند در برابر فشار اضافه ولتاژ بدون خرابی دوام بیاورد. این نقص‌های فاحش مانند درختان آب، حفره‌ها، و آسیب‌های مکانیکی شدید را که هنوز به سمت خرابی پیشرفت نکرده‌اند، از بین می‌برد. فرکانس پایین عمداً انتخاب شده است: آزمایش DC اکنون منع شده است زیرا Space Charge را در داخل عایق XLPE محبوس می‌کند، که می‌تواند باعث خرابی پس از اتمام آزمایش شود. یک شکل موج AC 0.1 هرتز قطبیت را به آرامی معکوس می کند تا تقاضای توان راکتیو را محدود کند، با این حال همچنان عایق را به گونه ای تحت فشار قرار می دهد که نشان دهنده شرایط خدمات باشد.
سوالات متداول 3
Q: تست تخلیه جزئی (PD) چیست و چگونه عیوب کابل های MV را بومی سازی می کند؟
پاسخ:تخلیه جزئی یک خرابی موضعی و ناقص است که عایق بین هادی ها را پل نمی کند. بدون کنترل، عایق را از داخل فرسایش می دهد تا زمانی که خرابی کامل رخ دهد. آزمایش PD - معمولاً تحت یک منبع VLF یا فرکانس توان با استفاده از روش IEC 60270 با تجزیه و تحلیل تخلیه جزئی حل‌شده فاز (PRPD) انجام می‌شود - این نقاط ضعف را سال‌ها قبل از ایجاد قطعی شناسایی، مکان‌یابی و مشخص می‌کند. انواع عیب های کلیدی شامل حفره ها، لایه لایه شدن، برآمدگی ها، الکترودهای شناور و مفاصل یا پایانه های معیوب هستند. بزرگی (بر حسب pC)، ولتاژ شروع و خاموش شدن، و شکل الگوی PRPD با هم محل و ماهیت فیزیکی نقص را شناسایی می‌کنند، و خدمه تعمیر را به اتصال یا بخشی دقیق نشان می‌دهند که به جای محکوم کردن کل مدار، نیاز به توجه دارد.