اصل اساسی تستر ولتاژ مقاومتی

تست ولتاژ مقاومتی به آزمایش قابلیت ولتاژ مقاومتی دستگاه های مختلف الکتریکی، مواد عایق و سازه های عایق اشاره دارد. فرآیند اعمال ولتاژ بالا به یک ماده عایق یا سازه عایق بدون از بین بردن عملکرد ماده عایق، تست ولتاژ مقاومتی نامیده می شود. به طور کلی، هدف اصلی آزمایش ولتاژ مقاومت، بررسی توانایی عایق برای مقاومت در برابر ولتاژ کاری یا اضافه ولتاژ است و سپس بررسی اینکه آیا عملکرد عایق تجهیزات محصول مطابق با استانداردهای ایمنی است یا خیر.
اصل اساسی تست ولتاژ مقاومت: ولتاژی بالاتر از ولتاژ کاری معمولی به عایق دستگاه تحت آزمایش اعمال می شود و برای مدت زمان مشخصی دوام می آورد. اگر عایق بین آنها به اندازه کافی خوب باشد، ولتاژ اعمال شده به آن فقط یک جریان نشتی کوچک ایجاد می کند. اگر جریان نشتی عایق دستگاه تحت آزمایش در مدت زمان مشخص در محدوده مشخص شده باقی بماند، می توان تشخیص داد که دستگاه تحت آزمایش می تواند در شرایط عملیاتی عادی به طور ایمن کار کند. هنگام انجام تست ولتاژ مقاومت، مشخصات فنی محصولات آزمایش شده متفاوت است و استانداردهای اندازه گیری نیز متفاوت است. برای تجهیزات آزمایش شده عمومی، تست ولتاژ مقاومت اندازه گیری مقدار جریان نشتی بین سیم برق و پوشش است. قانون اساسی این است: دو برابر ولتاژ کاری جسم آزمایش شده به اضافه 1000 ولت به عنوان ولتاژ استاندارد آزمایش استفاده می شود. ولتاژ تست برخی محصولات ممکن است بیشتر از این مقدار مشخص شده باشد. طبق مقررات IEC61010، ولتاژ تست باید به تدریج به مقدار ولتاژ تست مورد نیاز (مانند 5 کیلو ولت و غیره) در عرض 5 ثانیه افزایش یابد و اطمینان حاصل شود که مقدار ولتاژ تست به طور پایدار به مقره مورد آزمایش برای حداقل 5 ثانیه اعمال می شود. . با مقایسه مقدار فعلی با آستانه جریان نشتی مشخص شده در استاندارد، می توان قضاوت کرد که آیا عملکرد عایق محصول آزمایش شده مطابق با استاندارد است یا خیر. پس از انجام تست، ولتاژ تست باید به تدریج در مدت زمان مشخص شده به صفر برسد.